சுற்றுலா லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
சுற்றுலா லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

வியாழன், 2 ஜனவரி, 2020

அமெரிக்க மண்ணில் சுயமரியாதைக்காரர்கள் சென்ற சுற்றுலா - 6

- ஒரு தொகுப்பு -

23.12.2019 அன்றைய தொடர்ச்சி...

கொலம்பியா பல்கலைக்கழகம்

(Columbia University)

400 ஆண்டு கால அமெரிக்க அய்க்கிய நாடுகளின் வரலாற்றில் 250 ஆண்டுகாலப் பாரம்பரியம் மிக்க உயர் கல்வி நிலையம் கொலம்பியா பல்கலைக் கழகமாகும். நியூயார்க் நகரம் முழுவதும் வானைத் தொடும் கட்டிடங்கள் (Skyscrapers) நிறைந்திருந்தாலும், பழமையான கொலம்பியா பல்கலைக் கழகத்தால் நியூயார்க் நகரத்திற்கு கூடுதல் சிறப்பு சேருகிறது.

இந்தியாவில் பரோடா மன்னரின் சமஸ்தான நிதி உதவியில் உயர்கல்வி கற்க அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்கள் வந்து சேர்ந்த இடம் கொலம்பியா பல்கலைக் கழகம். மும்பையில் B.A. பட்டப்படிப்பை முடித்திருந்த நிலையில் 1913-15 ஆண்டுகளில் கொலம்பியா பல்கலைக் கழகத்தில் பொருளியியலில் M.A. பட்டமும், பின்னர் டாக்டர் பட்டமும் அண்ணல் அம்பேத்கர் பெற்ற இடம் கொலம்பியா பல்கலைக்கழகமாகும்.. பல்கலைக்கழக வாயில் சிறியதாக இருந்தாலும், உள்ளே சென்றதும் முதற் கட்டத்தில் உள்ள பிரம்மாண்டமான நூலகத்திலேயே கொலம்பியா பல்கலைக் கழக முழுமையின் வீச்சை தெரிந்து கொள்ள முடிந்தது. பழமையின் சிறப்பைக் கட்டியம் கூறும் வகையில் அமைந்த பரந்து விரிந்த வளாகம். மாணவர்கள் (இருபாலரும்) ஆங்காங்கே சிறு சிறு குழுக்களாக அமர்ந்து பேசிக் கொண்டு இருந்த விதமும், நாமும் இந்த கொலம்பியா பல்கலைக்கழகத்தில் படித்திருக்கக் கூடாதா? வாய்ப்பு கிட்டாமல் போய்விட்டதே! என்ற நினைப்பும் வந்தது. பல்கலைக்கழகத்தின் வளாகத்தின் அதன் மேனாள் மாணவரும், மானுடம் போற்றிய சட்ட மேதையுமான டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர் அவர்களுக்கு மார்பளவு சிலை எழுப்பப்பட்டு இருந்தது. வளாகத்தை சுற்றிச் சுற்றிப் பார்த்த பொழுது - அந்திசாயும் நேரமாகிவிட்டது. பல்கலைக்கழகத்தை விட்டு அகல முடியாமல், இரவு தொடங்குவதற்கு முன்னர் மற்றொரு முக்கிய நினைவுப் பூங்காவை பார்த்திட வேண்டும் என பல்கலைக்கழக வளாகத்தை விட்டு நீங்கினோம்.

ஸ்ட்ராபெர்ரி தோட்டம்

(Strawberry Fields)

நியூயார்க் மத்திய பூங்காவில் உள்ள ஸ்ட்ராபெர்ரி தோட்டத்தில் இசைப் பாடகர் ஜான் லெனன்

நினைவாக அமைக்கப்பட்ட 'Imagine' மொசைக் தளத்தில் தோழர்கள்.

நியூயார்க் நகரத்தின் மய்யப் பகுதியின் மத்தியப் பூங்காவில் உள்ளது ஸ்ட்ராபெர்ரி தோட்டம்.  எத்தனையோ தேசியப் பூங்காக்கள் அமெரிக்காவில் இருந்த போதிலும் இந்தப் பூங்காவிற்கு மட்டும் ஒரு கூடுதல் சிறப்பு உள்ளது. உலகப் புகழ் வாய்ந்த பீட்டில்ஸ்  (Beatles) பாடகர் எனப் பெயர் பெற்ற ஜான் லெனன் (John Lenon)  இந்தப் பூங்காவிற்கு அருகில் உள்ள டகோட்டா பகுதியில் தான் வசித்து வந்தார். காலை நேரத்தில் இந்த மத்தியப் பூங்கா விற்கு நடைபயிற்சிக்கு வருவதை வழக்கமாகக் கொண்டி ருந்தாராம்.

கிறிஸ்தவ மத நம்பிக்கையுடன் ஏசுகிறிஸ்து மீது மதிப்பு வைத்து வழிபடும் மக்களைக் கொண்ட மேலைநாட்டில், தனது இசைப் பாடல்கள் மூலம் 'ஏசு கிறிஸ்துவை விட பிரபலமானவர்' என ஜான் லெனன் போற்றப்பட்டார். இதனை சகித்துக் கொள்ளாத மதவெறியன் ஒருவன் 1980 டிசம்பர் 8-ஆவது ஜான் லெனன் நடைப் பயிற்சிக்கு சென்ற பொழுது அவரை சுட்டுக் கொன்றுவிட்டான். இசைப் பாடகர் நினைவாக நியூயார்க் மக்கள் 1985 -ஆம் ஆண்டில் மத்தியப் பூங்காவில் ஸ்ட்ராபெர்ரி தோட்டத்தை (Strawberry Fields) அமைத்து அர்ப்பணித்தனர்.

பாடகர் லெனன் பாடிய பிரபலமான பாடலான கற்பனை செய்வீர்!' (Imagine) நினைவாக 'Imagine Mosaic' எனும் ஒரு இடத்தை அமைத்துள்ளனர். அந்த இடத்தை மட்டும் பார்வையிட்டு, இரவு நேரமாகி விட்ட படியால் பூங்காவின் இதரப் பகுதிகளுக்குச் செல்லமுடிய வில்லை. மதவெறிக்குப் பலியான மாபெரும் இசைப் பாடகனின் நினைவாக அமைக்கப்பட்ட ஸ்ட்ராபெர்ரி தோட்டத்தை,  Imagine Mosaic தளத்தை பார்த்த நிறைவுடன் விடுதிக்கு திரும்பினோம். நியூயார்க் நகரத்தின் முக்கிய இடங்களை பார்த்ததுடன் அமெரிக்க சுற்றுலா நிறைவுபெற்றது.

விடுதியில் இரவு தங்கிவிட்டு அடுத்தநாள் செப்டம்பர்  28 ஆம் நாள் காலை சிற்றுண்டியை விடுதியிலேயே முடித்துக் கொண்டு, விடுதியை காலி செய்து விட்டு நியூயார்க் நகருக்கு நினைவுப் பொருட்கள், பரிசுப் பொருட்கள் வாங்கக் கிளம்பினோம். அமெரிக்காவில் 'ஒரு டாலர் கடை' (One $ Shop) மிகவும் பிரசித்தி பெற்றது. நல்ல பொருட்கள் ஒரு டாலர் (இந்திய ரூபாயில் 70-75 வரை) விலைக்கு வாங்க லாம். பகல் முழுவதும் கடைகளைச் சுற்றிப் பார்த்து வீட்டுக்கும் உற வினர்களுக்கும், நண்பர் களுக்கும், பொருட்களை வாங்கி மாலை நேரத்தில் சென்னைக்கு திரும்பிட நியூயார்க் விமான நிலை யம் வந்து சேர்ந்தோம். வாங்கிய பொருட்களை முறையாக அடுக்கி - கூடுதல் எடை எந்தப் பெட்டியிலும் இல்லாத அளவிற்கு அடுக்கி வைத் துக் கொண்டு தாயகம் திரும்பிட விமான பயணத் திற்கு தயாரானோம்..

அமெரிக்க நாட்டில் இரண்டு நாள் மாநாடு, கிழக்குக் கடற்கரையை ஒட்டியுள்ள, அருகிலுள்ள வாஷிங்டன் D.C.  மேரிலாந்து, பெனிசில் வேனியா, நியூயார்க், மாசசூசெட்ஸ் ஆகிய மாநிலங்களிலுள்ள முக்கிய நகரங்களில் - முக்கிய இடங்களை சுற்றுலா சென்று பார்த்ததில் அமெரிக்காவைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டதை விட அதிகமாகத் தெரிந்து கொள்ள முடிந்தது. விடுதலை வேட்கை, தனிமனித சுதந் திரம், அரசையும் மதத் தையும் பிரித்துப் பார்க்கும் மக்கள் என பாராட்டுதலுக்கு உரியவைகள் நிறைய இருந்தன. இருப்பினும் கருப்பர் இனத்தை அடக்கி ஆண்ட நிலைமை, அதனை தொடர்ந்து கடைப்பிடித்துவரும் மனப்போக்கு முரண்பாடாகத் தெரிந்தது. தனிமனித உணர்வுக்கு மதிப்பளித்தல், பிறர் விசயங்களில் தேவையற்ற தலையிடாத பண்பு, பெரும்பாலான நேரங்களில் மெதுவான குரலில் பேசும் பாணி, சாலை விதிகளை எந்தவித நிர்பந்தமுமின்றி இயல்பாகக் கடைப்பிடிக்கும் போக்கு, புதிய மனிதர்களை நேருக்கு நேர் சந்திக்க நேர்ந்தால் புன்னகை புரிந்து மனித இயல்பைக் காட்டும் தன்மை என பல விசயங்கள் மனதில் பாதிப்பினை ஏற்படுத்தியிருந்தன. கல்வி கற்பதில், கல்வித் தரத்தில் பல மடங்கு முன்னேறியுள்ளனர். உயர்கல்வியில், வேலை வாய்ப்பில் உடன்பாட்டு செயல்முறை (Affirmative Action)  பாராட்டுக்குரியதாகும்; ஒடுக்கப்படும் நிலையில் உள்ள நம்நாட்டினர் புரிந்து கொள்ள வேண்டியதாகும்.

மிகப் பலருக்கு அமெரிக்கச் சுற்றுலா முதன்முறையாக இருந்தது. மிகச் சிலர் முன்னமே சென்று இருந்தாலும், சுற்றுலா செல்வது முதன்முறையே. எத்தனையோ பேர் வெளிநாட்டினர் அமெரிக்காவில் சுற்றுலா சென்றிருக்கலாம்.  ஆனால் சுயமரியாதைகாரர்கள் சென்ற அமெரிக்கச் சுற்றுலா மாறுபட்ட கண்ணோட்டத்துடன், மனிதநேயம் மதிக்கப்படுதல் பற்றிய புரிதலோடு இருந்தது. தனியாகச் சென்றிருந்தால் கூட இதில் கிடைத்த அனுபவம் பெற்றிருக்க முடியாது. சுற்றுலா செல்லுவது துணைத் திட்டமாக, மாநாட்டில் பங்கேற்பது முதன்மைத் திட்டம் என்ற அளவில் மனிதநேய சுயமரியாதை பன்னாட்டு மாநாடு ஏற்பாட்டாளர்களுக்குதான் சுற்றுலா சென்றதால் கிடைத்த அனுபவத்திற்கு நன்றி செலுத்த வேண்டும். மாநாடு, சுற்றுலா என வகைப்படுத்தி இரண்டின் முக்கியத்துவத்தையும் வலியுறுத்தி வழிகாட்டிய தமிழர் தலைவருக்கு சுற்றுலா சென்ற சுயமரியாதைத் தோழர்களின் சார்பில் நன்றி தெரிவித்துக் கொள்கிறோம். அடுத்த பன்னாட்டு மாநாடு 2021-ல் நடைபெற உள்ளது. எங்கு நடைபெற உள்ளது என்பது முடிவு செய்யப்பட வேண்டும். அடுத்த மாநாட்டிலும் பங்கேற்று, சுற்றுலா செல்ல அணியமாக இருப்போம்.

வாழ்க பெரியார், வாழ்க பகுத்தறிவு, போற்றுக சுயமரியாதை மனிதநேயம்!

வீ. குமரேசன்

(நிறைவு)

- விடுதலை நாளேடு 28 12 19

செவ்வாய், 31 டிசம்பர், 2019

அமெரிக்க மண்ணில் சுயமரியாதைக்காரர்கள் சென்ற சுற்றுலா - 5

21.12.2019 அன்றைய தொடர்ச்சி...

'பல்கலைக் கழக நிறுவனர் ஹார்வர்டு அவர்களின் சிலை முழுவது கருப்பு வண்ணம் பூசப்பட்டுள்ளது. கால் விரல் பகுதிகளில் மட்டும் வண்ணம் தேய்ந்து, உள்ளே இருக்கும் ஒளிர் மஞ்சள் நிறத்தில் வெண்கலம் தெரி கிறதே! ஏன் அப்படி?' என்ற கேள்வியினை கேட்டதும் வழிகாட்டி புன்முறுவலுடன் பதிலளித்தார்.  அது வேறொன்றுமில்லை, இந்தப் பல்கலைக் கழகத்தில் பயிலும் பல மாணவர்கள் தேர்வு எழுதச் செல்லும் முன்பு சிலையின் கால் பகுதியைத் தொட்டு வணங்கி விட்டுத்தான் செல்வார்களாம். விடுதியில் தங்கி பயிலும் மாணவர்களோ, இரவு முழுவதும் சிலை முன் அமர்ந்து காலைப் பிடித்துக் கொண்டு வேண்டிக் (தேர்வில் வெற்றியடைய)  கொள்வார்களாம். கால் பகு தியைத் தொட்டுத் தொட்டு, தேய்த்துத் தொடர்ந்து வணங்கி யதால் கருப்பு வண்ணம் மறைந்து வெண்கலம் தெரிகிறது என்றார்.

நன்றாகப் படித்துத் தேர்வு எழுதினால் வெற்றி யடைந்து விடலாம் எனும் தன்னம்பிக்கை சார்ந்த செயலை விடுத்து சிலையைத் தொட்டு வணங்கினால் வெற்றி யடைந்து விடலாம் என ஹார்வர்டு பல்கலைக் கழகத்தில் பயிலும் மாணவர்களது நினைப்பு ஒருவகை மூடநம்பிக் கையே. தந்தை பெரியார் அடிக்கடி கூறுவது போல முட்டாள்தனம், மூடநம்பிக்கை என்பது நம் மக்களுக்கு மட்டுமே சொந்தமா? மேலை நாட்டிலும் சொந்தம் கொண்டாட 'உரிமை'(!) இல்லையா? என்று சொன்ன நிகழ்வு நினைவிற்கு வந்தது. முட்டாள்தனம் உலகம் முழுவதும் - அனைத்து மக்களிடம் ஏதோ ஒருவகையில் நிலவிவருகிறது.

மாசசூசெட்ஸ் மாநிலத்தில் முக்கியமான இரண்டு இடங்களைப் பார்க்க விரும்பினோம். காலக் குறைவு, பயண தூரம் காரணமாக பார்க்க முடியாமல் போய் விட்டது. ஒன்று - யேல் பல்கலைக் கழகம். புகழ்பெற்ற பல்கலைக் கழகங்களுள் ஒன்று. அறிஞர் அண்ணா தமிழகத்தின் முதல்வர் பொறுப்பில் இருந்த பொழுது அவரை அழைத்து ‘Sub Fellowship’ பட்டம் கொடுத்துப் பாராட்டி மகிழ்ந்த பல்கலைக் கழகம் யேல் பல்கலைக் கழகமாகும். அண்ணா பல்கலைக் கழக மாணவர்களுக்கு திருக்குறள் பாடம் சொல்லி விளக்கமளித்த உயர்கல்வி நிறுவனம் யேல் பல்கலைக் கழகம். மற்றது - அமெரிக்க நாட்டின் குடியரசுத் தலைவராக இருந்த - சமாதானத் தூதுவராகப் பணியாற்றிய பொழுது சுட்டுக் கொல் லப்பட்ட ஜே.எப். கென்னடியின் நினைவகம். இரண்டு இடங்களும் நாங்கள் பயணம் செய்த வழியிலிருந்து விலகி தனித் தடத்தில் இருந்ததாலும், பயணத்தூரம் அதிகமாக இருந்த படியாலும் பார்க்க முடியாமலே போய்விட்டது.

அமெரிக்க உயர்கல்வி நிலையங்களைப் பற்றி கேள்விப்பட்டுமட்டும் இருந்த நிலையில் அவைகளை நேரில் சென்று பார்த்த அனுபவம் நன்றாக இருந்தது. அனைவருக்கும் கல்வி என்பதில், அமெரிக்கா அண்மை யில் உருவான (400 ஆண்டுகள்) நாடு என்றாலும், எவ் வளவு உறுதியாக உள்ளது, அந்நாட்டு மக்கள் பல்துறை களில் சிறந்து விளங்கி வருவதற்கு அடிப்படையாக இருக்கிறது என்பது புலப்பட்டது.

சுற்றுலா தொடங்கி இரண்டு மூன்று நாட்களே ஆகி, நண்பகல், மற்றும் இரவு நேர உணவிற்கு இந்திய உணவகங்களுக்குச் சென்றாலும், அங்குள்ள அசைவ உணவைத் தவிர இதர உணவு வகையில் வட இந்தியச் சுவையில் இருந்தது, ஒரு நெருடலாகவும், உணவு அருந்தியும், அருந்தாமல் இருப்பது போலவே இருந்தது. உடன் வந்த வழிகாட்டியிடம் முன்னமே இந்த உணவு ஒவ்வாமையைத் தெரிவித்ததால் பாஸ்டன் நகர் சுற்றுலா முடிந்ததும், தென்னிந்தியர் (ஆந்திரர்) நடத்தும் 'கோதாவரி' உணவகத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார். சாம்பார், ரசம், பொரியல், கூட்டு என தென்னிந்திய உணவு வகைகள் கண்ணில் பட்டதுமே கூடுதல் பசியும் தொற்றிக் கொண்டது. வயிற்றுக்கு வேண்டிய மட்டும் அந்த உணவு வகைகளை ருசித்துச் சாப்பிட்டுவிட்டு அடுத்து நியூயார்க் நகரை நோக்கிப் பயணமானோம். பாஸ்டனிலிருந்து நியூயார்க். 350 கிலோ மீட்டர், பயண நேரம் 4.30 மணி என்ற நிலையில் தொடர்ந்து பேருந்துப் பயணத்தால் களைப் புடன் இருந்த பலர் அந்தப் பயணத்தை தூக்கத்திலேயே கழித்தனர். இரவு சரியாக 9.00 மணிக்கு நியூஜெர்ஸியில் உள்ள விடுதிக்கு, இரவு உணவை இடையில் இருந்த பஞ்சாபி உணவகத்தில் அருந்திவிட்டு சென்று சேர்ந்தோம்.

நியூஜெர்ஸியில் ஒன்ரூட் (One Route) பகுதியில் இருந்த ஹாலிடே இன் டோடோவா (Holiday Inn Totowa)  விடுதிக்கு வந்து அன்று இரவும் அடுத்தநாள் இரவும் தங்கினோம்.

நியூயார்க் நகரச் சுற்றுலா

அடுத்த நாள் காலைச் சிற்றுண்டியை முடித்துக் கொண்டு நியூயார்க் நகரைச் சுற்றிப் பார்க்க கிளம்பினோம்.

சுதந்திர தேவி சிலை

(Liberty Statue)

நியூயார்க் நகரம் அட்லாண்டிக் பெருங்கடலின் கரைப்பகுதியில் அமைந்துள்ளது - அமெரிக்கா எனும் பொழுது வானைத் தொட்டுவிடத் துடிக்கும் உயரமான கட்டடங்களின் தோற்றத்தைக் (Skyscrapers) காட்டும் நகரம் நியூயார்க். முதல் இடமாக உலக மக்களின் கவனத்தை ஈர்க்கும் - அமெரிக்காவைக் காட்சிப் படுத்த வேண்டு மானால் அதன் அடையாளமாகத் திகழும்  சுதந்திர தேவிச் சிலையினைப் பார்க்கச் சென்றோம். நியூ யார்க்கின் ஒரு பகுதியான மன்காட்டன் தீவில் (Manhattan Island) அமைந்துள்ளது அந்த பிரம்மாண்டமான சிலை. மோட்டார் படகின் மூலம்தான் சிலை உள்ள தீவினைச் சென்றடைய முடியும். விமானப் பயணம்-வெளிநாட்டுப் பயணம் செல்லும்போது எப்படி பயணிகளைப் பரிசோ தனை செய்வார்களோ அப்படி பல நிலைச் சோதனை களைத் தாண்டி மோட்டார் படகில் ஏறி அமர்ந்தோம். படகு புறப்பட்ட திசையை நோக்கி சுதந்திரத் தேவிச் சிலை தூரத்தில் தெரிகிறதா என்ற தேடலுடன் பயணம் செய் தோம்.

நியூயார்க் - மன்காட்டன் தீவில்

சுதந்திர தேவிச் சிலை விடுதலை வேட்கையின் எழுச்சி வடிவமாக அமைக்கப்பட்டது. வலதுகையில் ஒளி விளக்குச் சுடரை ஏந்திப் பிடித்தும், இடது கையில் ‘July 4, 1776’ என்ற நாள் பொறிக்கப்பட்ட அமெரிக்க விடுதலை பிரகடனமும் உள்ளது. இந்த சிலை 1886-ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது. அமெரிக்க அய்க் கிய நாடுகளின் தேசிய பூங்கா சேவைத் துறையினரால் பராமரிக்கப்பட்டு வருகிறது. தரையிலிருந்து 93 மீட்டர் உயரமுள்ள (சிலை மட்டும் 46 மீட்டர்) செம்பு உலோகத்தால் அமைக்கப்பட்ட இந்த சிலையானது பிரான்ஸ் நாட்டினரால் அமெரிக்க அய்க்கிய நாட்டு மக்களுக்கு வழங்கப்பட்ட நினைவுப் பரிசாகும். 'விடுதலை' (Liberty)  உணர்வினை வெளிப் படுத்திய பிரெஞ்சுப் புரட்சியின் அடையாளமாக பரிசளிக் கப்பட்டது. (பிரெஞ்சுப் புரட்சிக்கு முன்னர் பல நூற்றாண் டுகளுக்கு முன்னரே - கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு முன்னரே விடுதலை உணர்விற்கு வித்திட்டவர் பகுத்தறிவாளர் புத்தர். புத்தரின் போதனையின் சாரம்சமான விடுதலை, சமத்துவம், சகோதரத்துவம் (Liberty, Equality and Fraternity) ஆகியவை இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்ட முகவுரையில் இடம் பெற்றுள்ளதாக அதன் வரைவுக் குழுத் தலைவரான டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர் கூறி னார். சமூக புரட்சியாளர் தந்தை பெரியார் முழுமையான விடுதலை மனிதனுக்கு வேண்டும் என்ற சீரிய நோக்கத் தில் தான் நடத்தி வந்த பத்திரிக்கைக்கு 'விடுதலை' (Liberation) எனப் பெயரிட்டார். 87-ஆம்  பிறந்த நாள் கண்டுள்ள தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் கி. வீரமணி அவர்கள் 57-ஆண்டுகளுக்கு மேலாக விடுதலை ஏட்டின் ஆசிரியராக இருப்பது வெளி வருகிற செய்தி ஒப்பீடும்  அமெரிக்க மண்ணில் சுதந்திர தேவி சிலை யினைப் பார்க்கும் நேரத்தில் மனதில் எழுந்தது.

சிலையின் முழுமையான பரிமாணமும் தூரத்தில் இருந்துதான் பார்க்கமுடியும். தீவை அடைந்து, படகி லிருந்து இறங்கி, நெருங்கிச் சென்று பார்க்கும் பொழுது சிலை முழுமையையும் ஒரு பார்வை வீச்சில் சிக்கவில்லை. ஒவ்வொரு பகுதியாகத்தான் பார்க்க முடிந்தது. பீடப் பகுதியில் ஏறி சிலையை சுற்றி வர வழி இருக்கிறது. சிலையில் கிரீடம் அமைந்துள்ள பகுதி வரை ஏறிச் செல்ல படிக்கட்டும் உள்ளது. கால அளவு போதாத காரணத்தால் சிலையை மட்டும் அருகில் இருந்து பார்த்தோம். ஒளிப்படங்கள் எடுத்துக் கொண்டோம். 'விடுதலை' ஏட்டினைப் படித்துவரும் 'விடுதலை' வாசகர்களாகிய சுற்றுலா சென்ற சுயமரியாதை  தோழர்கள் சுதந்திரதேவி சிலையின்  (Statue of Liberty) முன்பு ஒன்றாக சேர்ந்து ஒளிப்படம் எடுத்தது குறிப்பிடத் தக்கதாக இருந்தது.

அரை மணி நேரம் மட்டும் சுதந்திர தேவி சிலை யுள்ள தீவில் செலவழித்து விட்டு அந்த லட்சினையுள்ள நினைவுப் பரிசுப் பொருட்களை வாங்கிக் கொண்டு மீண்டும் படகுப் பயணத்தில், புறப்பட்ட துறைமுகப் பகுதிக்கு வந்து சேர்ந்தோம்.

தகர்க்கப்பட்ட உலக வர்த்தக மய்யத்தின் இரட்டை கோபுர நினைவிடம்:

மறக்க முடியாத நாள்: 11 செப்டம்பர் 2011. நெஞ்சை விட்டு அகலாமல் நீடிக்கும் காட்சி உலக வர்த்தக மய்யத்தின் இரட்டை கோபுரங்கள் - நினைத்துப் பார்க்க முடியாத சில நொடிகளில் தரைமட்டமாகி, பல்லாயிரக் கணக்கான மனித உயிர்களை பலி வாங்கிய தீவிரவாதிகளின் வான்தாக்குதல்.

வர்த்தகக் கோபுரங்கள் தகர்க்கப்பட்ட ஒரு சில வினாடிகளில் உலகம் முழுவதும் உள்ள மக்கள் அந்த கொடுமையான காட்சியை தொலைக்காட்சியில் நேர லையில் பார்க்க நேரிட்டது. அமெரிக்க குடியரசுத் தலைவராயிருந்த ஆபிரகாம் லிங்கன் 1863-ல் சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட பொழுது அந்தத் துயரச் செய்தி அட் லாண்டிக் கடலின் மறுகரையில் உள்ள அய்ரோப்பாவிற்குச் சென்றடைய ஒரு வார காலம் பிடித்தது என்று சொல் வார்கள். அறிவியல் துறையில் ஏற்பட்ட தொழில்நுட்ப முன்னேற்றம் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத வேகத்தில் இன்று செய்திகளை நேரலைக் காட்சியாகவே கொண்டு சேர்க்கிறது. இருப்பினும் அந்த அளவிற்கு மானுடப் பற்று மேம்படாமல் மங்கிக் கொண்டே வருவதற்கு இரட்டை கோபுர தகர்ப்பே ஒரு சாட்சியாக - நினைவிடமாக இருக்கிறது. இமை துடிக்கும் நேரத்தில் கம்பீரமாக நின்ற நியூயார்க் இரட்டை கோபுரம் இடிந்து நிர்மூலமான நிகழ்வு எவருடைய நெஞ்சைவிட்டும் அகலாது. பகல் நேரத்தில் நடந்த தகர்ப்பில் அந்த இரட்டை கோபுரங்களில் இருந்த அலுவலகங்களில் பணிபுரிந்த ஏறக்குறைய 3000 நபர்கள் உயிரிழந்தனர். 25000 பேர் படுகாயமடைந்தனர். மனித நேயமற்ற வகையில் அப்பாவி மக்கள் பலிவாங்கப்பட்டது. மனிதகுல வரலாற்றில் நிலைத்துவிட்ட பெரிய தழும்பாகவே நீடிக்கும்.

இரட்டை கோபுரம் நிர்மூலமான இடத்தை, நினை விடமாக எழுப்பி இறந்தவர்களின் நினைவுகள் உலக மக்களின் நெஞ்சங்களில் ஈரத்துடன் உள்ளன என்பது போல அந்த நினைவிடத்தில் நீரூற்றுகள் அமைத்துள் ளார்கள். ஒவ்வொரு ஆண்டும் செப்டம்பர் 11-ஆம் நாள் நினைவுநாள் கடைபிடிக்கப்பட்டாலும், ஒவ்வொருநாளும் உலகின் பல்வேறு நாடுகளிலிருந்து நியூயார்க் வருபவர்கள் இரட்டை கோபுர நினைவகத்தை பார்வையிட்டு உயிர் துறந்த மனித உறவுகளுக்கு வீர வணக்கம் செலுத்தி வருகின்றனர். நாங்கள் அந்த நினைவிடத்தை பார்வை யிட்ட பொழுது அப்படி வீரவணக்கம் செலுத்தியதன் அடையாளங்கள் - மலர் வளையங்கள், மலர் கொத்துகள் பரவலாகக் காணப்பட்டன. எங்களது வீர வணக்கத்தையும் உயிர் துறந்தவர்களுக்கு செலுத்தும் விதமாக மலர் வளை யம் வைத்தோம். நினைவிடம் பரந்துபட்டு இருந்தாலும், நகரின் மையப் பகுதியில் இருந்தாலும், அந்த இடத்தைப் பொருத்த அளவில் அமைதிப் பூங்காவாகவே இருந்தது. நினைவிடத்தைவிட்டு கனத்த நெஞ்சுடன் புறப்பட்டோம்.

ஓருலக வர்த்தக மய்யம்

(One World Trade Centre)

இரட்டை கோபுரங்கள் தகர்க்கப்பட்ட சில ஆண்டு களிலேயே வன்முறையினை எதிர்த்து மனிதகுலம் ஓரணியில் நிற்கிறது என்பதைக் காட்டுகின்ற வகையில் நினைவிடம் அமைக்கப்பட்டதற்கு அருகிலேயே ஓருலக வர்த்தக மய்யம் மிகவும் எழிலோடும் பிரம்மாண்டமாகவும் எழுப்பப்பட்டுள்ளது. பல அடுக்குகளுடன்  தரையிலிருந்து கோபுர நுனிவரை 1792 அடி உயரத்தில் ஓருலகு வர்த்தக மய்யம் எழுப்பப்பட்டு 4 நவம்பர் 2014 திறக்கப்பட்டு செயல்பட்டு வருகிறது.

வட அமெரிக்காவில் மட்டுமல்ல, உலகின் மேல் அரைக்கோளப் பகுதியிலேயே உயரமான கட்டடமாக எழுப்பட்டுள்ளது. மேல்தளத்தில் செல்லுவதற்கு மின் துக்கி உள்ளது. அந்தப் பகுதியில் தொலைநோக்கி கருவியுடன் கூடிய மய்யமும்  (Observatory) செயல்படுகிறது. மேல் தளத்திலிருந்து சுற்றிலும் பார்த்தால் நியூயார்க் நகரின் முழுப் பரிமாணமும் தெரிகிறது. அப்படிப்பட்ட ஒட்டுமொத்த பருந்துப் பார்வை  (Bird's eye view)   வசதி பெரும்பாலான நகரங்களில் இருக்காது. கட்டணம் செலுத்திதான் ஓருலகு வர்த்தக மய்யத்தை பார்வையிட முடியும். சிறிய கைக் கணினி  (tablet)  வடிவமைப்பையும் கட்டணம் செலுத்திப் பெற்றுக் கொள்ளலாம்.

கை கணினியைப் பார்த்தவாறு, காது கேட்பானுடன் நகர்ந்து கொண்டே வர்த்தக மய்யம் பற்றியும், நியூயார்க் நகர் பற்றிய விளக்கங்களையும் கேட்க முடியும். கீழிலிருந்து பார்த்தால் வானத்தை தொடுவது போன்ற கட்டடங்கள் - வர்த்தக மய்யத்தின் மேல் தளத்திலிருந்து பார்த்தால் பிற கட்டடங்களின் உயர் நுனிக்கு மேலாக நாம் இருந்து பார்க்கும் நிலை - ஒருபக்கம் கடலில் நகர்ந்து செல்லும் படகுக் கப்பல், சுதந்திர தேவி சிலை சிறியதாகத் தோன்றும் நிலை - இப்படி நாம் இருக்கும் இடத்தை பொறுத்து, பிரம்மாண்டமாகப் பார்க்கப்பட்ட இடங்கள் கூட பிரம்மாண்டம் குறைந்து நமக்குள் அடங்கி இருப்பது போன்ற உணர்வு ஏற்பட்டது. ஒருமணி நேரத்தை ஓருலகு வர்த்தக மய்யத்தில்  செலவழித்துவிட்டு அய்க்கிய நாடுகள் அவையை பார்வையிடலாம் எனப் புறப்பட்டோம். செல்லும்பொழுது, இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோடி அய்.நா. அவை நடவடிக்கையில் பங்கேற்ற வந்திருந்த படியால் அந்தப் பகுதி முழுவதும் பாதுகாப்பு வளையத்துள் வந்திருப்பதாக அறிய வந்தோம். பார்வையாளர்கள், சுற்றுலாவாசிகள் எவரும் அய்.நா. அவை உள்ள பகுதிப் பக்கம் செல்லக் கூட அனுமதிக்கப்படவில்லை. அய்.நா. அவையை தூரத்தில் இருந்து கூட பார்க்க முடிய வில்லையே என்ற ஏக்கத்துடன், எழுச்சியின் வடிவத்தை உருவாக்கிய பல்கலைக் கழகம் ஒன்றிற்குச் சென்றோம்.

வீ. குமரேசன்

(தொடரும்)

- விடுதலை நாளேடு, 23.12.19

புதன், 18 டிசம்பர், 2019

அமெரிக்க மண்ணில் சுயமரியாதைக்காரர்கள் சென்ற சுற்றுலா - 3

- ஒரு தொகுப்பு -

16.12.2019 அன்றைய தொடர்ச்சி...

பிலடெல்பியா நகரம் (City of Philadelphia)

சில்வர் ஸ்பிரிங் நகரிலிருந்து 135 மைல்கள் (217 கிலோ மீட்டர்) பயணம் செய்து சரியாக 12.30 மணிக்கு பிலடெல்பியா நகருக்கு வந்துசேர்ந்தோம். அமெரிக்க நாட்டிலேயே பெரிதும் வரலாற்று முக்கியத்துவம் பெற்ற நகரம் பிலடெல்பியா, அமெரிக்கா, பிரிட்டனின் காலனி ஆதிக்கத்தில் இருந்த காலத்தில் விடுதலைக்கான வித்து ஊன்றப்பட்ட இடம் பிலடெல்பியா நகரமாகும். அமெ ரிக்க விடுதலைப் போரில் பங்கேற்ற ஜார்ஜ் வாஷிங்டன், தாமஸ் ஜெபர்ஸன், பெஞ்சமின் பிராங்க்ளின் ஆகிய தலைவர்-தளபதிகள் வாழ்ந்த நகரம் பிலடெல்பியா ஆகும். அமெரிக்க விடுதலைப் போருக்கான முக்கிய முடிவுகள் எடுக்கப்பட்ட இடம் பிலடெல்பியா. அமெ ரிக்கா விடுதலை பெற்ற பிறகு அந்நாளில் (1776-ஆம் ஆண்டில்) 13 மாநிலங்களை மட்டும் உள்ளடக்கிய அமெரிக்க அய்க்கிய நாட்டின் தலைநகராக விளங்கிய நகரம் பிலடெல்பியா. அதற்குப் பின்னர்தான் வாஷிங்டன் D.C. உருவாக்கப்பட்டு தலைநகர் மாற்றப்பட்டது.

விடுதலை மணி தேசியப் பூங்கா

(National Park of Liberty Bell)

பிலடெல்பியா நகரின் கட்டடங்களின் அமைப்பே 400 ஆண்டு கால வரலாற்றைச் சொல்வது போல விளங்கிக் கொண்டிருந்தன. விடுதலை மணி (Liberty Bell)  தேசியப் பூங்காவிற்கு சென்றோம். லிபர்டி பெல் என்று அழைக்கப்படும் வரலாற்று புகழ்பெற்ற மணி, விடுதலை உணர்வின் வெளிப்பாடாக, ஓர் அடையாள மாக விளங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. அமெரிக்க விடு தலைப் போருக்கு முன்னர், பிலடெல்பியா சட்டமன்றக் கூட்டம் தொடங்குவதற்கு முன் ஒலிக்கப்படும் மணியாக இருந்த வழக்கம் பின்னர் நகரின் முக்கிய பிரச்சினைகள், அபாய அறிவிப்புகள் பற்றிய எச்சரிக்கை விடுப்பதற்கான பயன்பாட்டில் இருந்தது. இந்த வழக்கத்தை ஒட்டி முக்கிய நிகழ்வுக்காக அதற்கென பிரத்யேகமாக 4 அடி உயரத்தில் உருவாக்கப்பட்ட மணி இங்கிலாந்திலிருந்து வரவழைக்கப்பட்டது. வந்து சேர்ந்தபொழுது அந்த மணியில் ஏற்பட்ட கீறல் காரணமாக உரிய அளவில் ஒலி எழுப்பிட அந்த மணி பயன்படவில்லை. அமெரிக்க விடுதலைப் பிரகடனத்தின் பொழுது இந்த விடுதலை மணி ஒலித்ததாகவும் தெரியவில்லை. இருப்பினும் இந்த லிபர்டி பெல்லை ஒரு நினைவுச் சின்னமாகக் கருதி, விடுதலை உணர்வின் மேன்மையை பறைசாற்றிடும் வகையில் ஒரு தேசியப் பூங்கா அமைக்கப்பட்டுள்ளது. அந்த விடுதலை மணியில் கிறிஸ்துவ மத போதனைப் புத்தகத்தில் உள்ள வரிகளான, ‘Proclaim Liberty throughout all the Land unto all the Inhabitants there of’ (அனைத்து நிலப்பகுதிகளிலும் வாழும் மக்களுக்கும் விடுதலை பிரகடனப்படுத்தப்படுவதாகுக) எனும் வாசகம் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த லிபர்டி பெல் சின்னத்தைப் பற்றி அதனைப் பார்வையிட்ட பல தலைவர்களும் அதன் பின்னணியில் உள்ள விடுதலை வேட்கையினைப் பற்றிப் பாராட்டி கருத்து தெரிவித்த நிகழ்வுகள் படங்களாக அந்தப் பூங்காவில் இடம் பெற்றுள்ளன.

பிரான்சு நாட்டு தலைநகர் பாரீசுக்கு சென்றவர்கள் ஈபிள் கோபுரத்தைப் (Eiffel Tower) பார்க்காமல் எப்படி வர இயலாதோ அந்தளவிற்கு பிலடெல்பியாவிற்கு வருபவர்கள் லிபர்டி பெல் நினைவுச் சின்னத்தை பார்க்காமல் திரும்ப முடியாது; அப்படிப்பட்ட முக்கிய வரலாற்றுப் புகழ்பெற்ற நினைவுப் பூங்காவாக அது திகழ்கிறது.

அந்த நினைவுச் சின்னப் பூங்காவிற்கு அருகிலேயே, அமெரிக்க விடுதலைப் போரை முன்னின்று நடத்திய வரும், விடுதலை பெற்ற அமெரிக்க அய்க்கிய நாடு களின் முதல் குடியரசுத் தலைவராக விளங்கியவருமான ஜார்ஜ் வாஷிங்டன் வாழ்ந்த இல்லம், சிதிலமடைந்து தரை மட்டமான நிலையிலும், எஞ்சிய கட்டுமானங் களைப் பாதுகாத்து நினைவுச் சின்னமாக்கியுள்ளனர். அதைப் பார்க்கின்ற இளைய தலைமுறையினருக்கு சின்னம் பற்றிய சிறப்பைவிட விடுதலைப் போரை நினைவு படுத்திப் பார்க்கின்ற ஓர் உணர்வினை அந்த இடம் ஊட்டிவருகிறது.

இந்த இடங்களை எல்லாம் சுற்றிக் காட்டிட ஓர் உள்ளூர் வழிகாட்டிப் பெண்மணி வந்திருந்தார். ஒவ்வொரு இடத்தைப் பற்றிய செய்திகளையும் மிகுந்த ஆர்வத்துடன் விளக்கிக் கொண்டு வந்தார். ஆங்கிலத் தில் அவர் விளக்கமளித்தாலும் அமெரிக்கர்களின் ஆங்கிலப் பேச்சின் முழுமையைப் புரிந்து கொள்ள சற்றுக் கடினமாகத்தான் இருந்தது. கேட்டுக் கேட்டு பழக்கப்படவேண்டும் என உணர்ந்து கொண்டோம். அந்த வழிகாட்டிப் பெண்மணி எங்களுடன் வருகை தந்த பின்னர் விடைபெறும் பொழுது (கட்டணம் பெற்றுக் கொண்ட வழிகாட்டியாக இருந்த போதிலும்) எங்களுடன் நிரந்தரமாக வந்த வழிகாட்டியிடம் ஒரு நிகழ்வினைக் கூறி ஆதங்கப்பட்டாராம். அதாவது அந்தப் பெண்மணி ஒவ்வொரு இடத்தைப் பற்றிய செய்திகளை விளக்கிக் கொண்டு இருந்த பொழுது அதைக் கவனிக்காமல் சுற்றுலா வந்த எங்களுள் சிலர் சத்தமாக உரையாடிக் கொண்டு இருந்ததைத்தான் அந்தப் பெண்மணி ஆதங்கத்துடன் வெளிப்படுத்தியி ருந்தார். அதாவது, அவரது எதிர்பார்ப்பு இதுதான்: விளக்கமளிப்பதை கவனிக்காமல் இருந்தால் கூடப் பரவாயில்லை; அதற்கு இடையூறு அளிக்கும் வகையில் உரையாடிக் கொண்டிருந்ததை தனக்கு இழைக்கப்பட்ட அவமரியாதையாக அவர் நினைத்து வெளிப்படுத்தியி ருக்கிறார். அவரின் ஆதங்கத்தின் வெளிப்பாட்டில் நில விய ஒருவித சுயமரியாதை உணர்வு நியாயமாகத்தான் பட்டது; கற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை ஏற்படுத்திவிட்டார்,  பிலடெல்பியா நகரைச் சார்ந்த அந்த வழிகாட்டிப் பெண்மணி.

நண்பகல் பசிநேரம் நெருங்கியதால் அங்கிருந்து நகரின் மய்யப்பகுதியில் அமைந்திருந்த ஓர் இந்திய உணவகத்திற்கு சென்று உணவருந்தினோம். பொதுவாக இந்திய உணவகமாக இருந்தாலும் அங்குள்ள அமெரிக் கர்களின் சுவையறிந்து அதற்கு ஏற்றாற்போல இந்திய உணவு வகைகள் தயாரித்து வைக்கப்பட்டிருந்தன. உப்பு, காரம் மிகவும் குறைந்து சப்பென்று சாப்பிடுவது ஒரு மாதிரியாகத்தான் இருந்தது.

நண்பகல் உணவருந்திய பின்பு பிலடெல்பியா புறநகர்ப் பகுதியில் இருந்த கிரௌன் பிளாசா (Crown Plaza) விடுதிக்குச் சென்று ஓய்வெடுத்தோம். அடுத்தநாள் பயணம் - நயாகரா அருவிக்கு நீண்ட தொலைவு தொடர்ந்து பயணிக்க வேண்டியிருந்தால் நன்றாக ஓய்வு எடுத்துக் கொண்டோம். இரவு உணவினையும் அதே இந்திய உணவகத்திற்குச் சென்று  சாப்பிட்டு விட்டு விடுதிக்குத் திரும்பினோம். ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு புதிய இடம், புதிய சூழல் என பயண அனுபவம் சற்று களைப்பு கலந்த களிப்பாகவே இருந்தது. விடுதி அறைகள் மிகவும் தூய்மையாகவும், நல்ல தண்ணீர், மின்சார வசதி முழுவதும் தங்கு தடையின்றி இருந்தது. குடிநீரும், குளிக்கும் நீரும் ஒன்றே. அறையிலேயே எந்நேரத்திலும் காபி அல்லது தேநீரை நாமே தயாரித்துக் கொள்ள உதவியாக உரிய பொருட்கள், உபகரணங்கள் இருந்தன. தொடர்ந்து வந்த பயணக் களைப்பினைப் போக்கும் வகையில் ஒவ்வொரு ஊரிலும் தங்கிய விடுதி ஏற்பாடுகள், வசதிகள் விடுதியில் வழங்கப்பட்ட காலை நேர சிற்றுண்டி விருந்து அனைத்தும் சிறப்பாக இருந்தன.

பிலடெல்பியா விடுதியின் வரவேற்புத் தளத்தில் நேர்கொண்ட ஓர் அனுபவம் நம்மை ஒழுங்குபடுத்திக் கொள்ள உதவியது. விடுதிக்கு வந்ததும், அறைச்சாவி களை பெற்று, உடன் வந்த தோழர்களுக்கு வழங்கிவிட்டு, ஒரு விளக்கம் வேண்டி வரவேற்பு முனையில், மற்றொரு வாடிக்கையாளரிடம் பேசிக் கொண்டிருந்த  பெண் விடுதி ஊழியர் ஒருவரிடம் ஒரு கேள்வி கேட்டேன். அவர் மிகவும் பொறுமையாக, தான் மற்றொருவருக்கு விளக்கம் அளித்துக் கொண்டு இருப்பதாகவும், அவரை அடுத்து மற்றொருவர் எங்களுக்கு முன்னரே வந்து வரிசையில் காத்திருப்பதால். அவருக்கு உரிய பதிலைத் தந்துவிட்டுத்தான் எங்களது கேள்விக்கு அவர் பதிலளிக்க முடியும் என எந்தவித சங்கடமுமின்றி தெளிவாகக் கூறினார். முன்னர் வந்தவர் முன்னரே செல்ல வேண்டும்; பின்னர் வந்தவர் காத்திருந்து தனது முறை வரும்பொழுதுதான் வேண்டிய விளக்கத்தைப் பெறமுடியும் என்பது சற்று உடனடிச் சங்கடமாக இருந்த போதிலும், நினைத்துப் பார்த்தால் சரியாகவே தோன் றியது. நாகரிக வாழ்க்கை முறையின் ஓர் அங்கமாகவே அந்த நிகழ்வு அளித்த அனுபவம் உணர்த்தியது.

சுற்றுலா சென்று பல்வேறு இடங்களைப் பார்ப்ப தோடு, மனிதநேய நாகரிக வாழ்க்கை முறையில் உள்ள ஏற்றங்களைத் தெரிந்து கொள்வதிலும் ஓர் அலாதியான இன்பம் இருந்தது. அனைவரும் விரைவாகத் தூங்கி அதிகாலையில் எழுந்து (காலை 6.30 மணிக்கே காலை விருந்து சிற்றுண்டி தயாராகி விடும்) தயாராகி அடுத்த ஊருக்கு பயணத்தை தொடர்ந்திடும் நினைப்புடன் அவரவர்களது அறைக்குச் சென்றோம்.

நயாகரா அருவி  (Niagara Falls)

காலைச் சிற்றுண்டியை பிலடெல்பியா விடுதி யிலேயே முடித்துவிட்டு சரியாக 9.30 மணிக்கு நயாகரா நகரத்தை நோக்கிய பயணத்தைத் தொடர்ந்தோம். பிலடெல்பியா இருப்பது பெனிசில்வேனியா மாநிலம். நயாகரா இருப்பது நியூயார்க் மாநிலத்தில்; பயண நேரம் 669 கி.மீ.; சாலை வழிப் பயணநேரம் 7.15 மணி; நெடுநேரப் பயணம்; இடையில் நண்பகல் உணவிற்கு இறங்கியதைத் தவிர வேறெங்கும் தங்காமல் தொடர்ந்து பயணம் செய்தோம். நயாகரா - அமெரிக்காவின் வடக்கு எல்லையில் உள்ள நகரம்; கனடா நாட்டின் தென்பகுதி யினை ஒட்டியுள்ள அமெரிக்க நகரம். இரண்டு நாடுகளுக்குமிடையில் உள்ள எல்லைப் பாதுகாப்பிற்கு எந்தவித ராணுவமும் நிறுத்தப்படவில்லை. நாடுவிட்டு நாடு செல்லும் பயணிகள் ஏதோஉள்ளூர் பயணம் போன்று பாஸ்போர்ட், விசா சம்பிரதாய பரிசோதனையுடன் வந்து செல்லுகின்றனர். ஆனால் அமெரிக்காவின் தென் எல்லையில் உள்ள நாடு மெக் ஸிகோ. அங்கிருந்து அமெரிக்காவிற்குள் வருவதற்கோ கெடுபிடிகள் அதிகம். அமெரிக்கா, கனடா போன்ற நாடு களிடையே வேலையில்லாத் திண்டாட்டம் என்பதுவும், வாழ்வாதார, அடிப்படை வசதிகளைப் பொறுத்த அளவில் அதிக வேறுபாடுகளும் கிடையாது. ஆனால் ஸ்பானிஷ் மொழி பேசும் மெக்ஸிகோ நாட்டு மக்க ளிடையே வாழ்வாதாரக் கட்டமைப்பும், வேலைவாய்ப்பு வசதியும் மிகவும் குறைவு. சட்டத்தை மீறி மெக்ஸிகோ நாட்டிலிருந்து அமெரிக்காவிற்குள் மெக்ஸிகோவினர் நுழைந்து விடுகிறார்கள். இருப்பினும் அப்படிப்பட்ட வர்களை உடல் உழைப்பு வேலைகளுக்குப் பயன் படுத்திக் கொள்ளும் வழக்கம் அமெரிக்கநாட்டின் தென் பகுதியில் உள்ள கலிபோர்னியா, கொலரோடா, டெக் ஸாஸ் ஆகிய மாநிலங்களில் நிலவி வருகிறது.

நயாகரா நகரைச் சென்றடையும் பொழுது இரவுப் பொழுதாகி விட்டது. விடுதியில் இறங்கி அறையில் பெட்டி, பொருட்களை வைத்து விட்டு, அருகிலேயே இரவு உணவையும் முடித்துவிட்டு கால்நடையாகவே நயாகரா அருவியை பார்க்கச் சென்றோம். இரவு நேரத் தில் வண்ணவிளக்குகள் அந்த நதியின் இருபுறங்களிலும் உள்ள இரண்டு நகரங்கள் மின்னிடும் சூழலில் நயாகரா அருவியை பார்ப்பது ஒரு சுகமான அனுபவமாக இருந்தது.

நயாகரா அருவி என்பது ஒன்றல்ல; மூன்று அருவிகளின் சங்கமம் ஆகும். குதிரை லாட அருவி (Horseshoe Falls) கனடா நாட்டின் ஆண்டாரியா மாநிலப்பகுதியில் உள்ளது. மீதமுள்ள அமெரிக்க அருவி  (American Falls), பிரைடல் வொய்ல் அருவி (Bridal Veil Falls)  ஆகிய இரண்டும் அமெரிக்க நாட்டு நிலப்பரப்பில் உள்ளவை. இவை மூன்றும் சங்கமிக்கும் நயாகரா நீர்வீழ்ச்சியின் உயரம் 165 அடிகளாகும்.

பலவித வண்ணவிளக்குகளின் வெளிச்சத்தில் விழும் நீர் அந்தந்த வண்ணங்களில் ஒளிர்ந்தது. அமெரிக்கப் பகுதியில் உள்ள கரையிலிருந்து நீர்வீழ்ச்சிப் பக்கம் நெருங்கிச் சென்ற வேளையில் நீர்த்திவலைகள் காற்றோடு காற்றாகக் கலந்து வந்து உடம்பில் ஒட்டிக் கொண்டன. ஆற அமர ஓர் இடத்தில் இருந்து அமை தியாக அருவி கொட்டுவதைப் பார்க்கவே மனதிற்கு மகிழ்ச்சி அளிப்பதாக இருந்தது. இரவு நேரத்தில் நயாகரா அருவிக் காட்சிகளை பார்த்து ரசித்த நினைவுகளுடன் மீண்டும் அடுத்த நாள் பகல்நேரத்தில் அருவியைப் பார்த்திடும் நினைப்புடன் விடுதிக்கு திரும்பி வந்தோம்.

அடுத்தநாள் (25, நவம்பர்) காலைச் சிற்றுணவை விடுதியிலேயே முடித்துக் கொண்டு அறையைக் காலி செய்து பொருட்களை சுற்றுலாப் பேருந்தில் இருத்தி விட்டு மறுபடியும் நயாகரா அருவியைப் பார்க்கச் சென்றோம். பகல்நேரத்தில் பார்த்தது புதிய அனுபவமாக இருந்தது. நயாகரா அருவியின் ஒட்டு மொத்த பேரழகையும் கண்டு மகிழ்ந்தோம். அருவியை, நதியின் கரையிலிருந்து பார்ப்பது ஒருவகை அனுபவம்.  நீர் விழும் இடத்திற்கு அருகில் சென்று பார்ப்பது, அந்தச் சூழலில் மகிழ்வது சற்று மாறுபட்ட அனுபவம். அருவியை அருகில் சென்று பார்ப்பதற்கான பயண ஏற்பாட்டை நயாகரா நகர சுற்றுலா நிர்வாகமே செய்து வருகிறது. அதற்கு  ‘Maid of the Mist’ (நீர்த்திவலை மங்கை) என அந்தப் பயணத்திற்கு - அது தொடர்பான சுற்றுலா ஏற்பாடுகளுக்குப் பெயரிட்டுள்ளனர்.  எங்களுக்கு சுற்றுலா ஏற்பாடு செய்த நிறுவனமே ஒட்டு மொத்தமாக நதியில் மின்சார குறுங்கப்பலில் (Motorised Miniship) பயணிக்க பயணச் சீட்டுகளை வாங்கிவிட்டனர். கப்பலில் ஏறிப் பயணிக்க பெருங் கூட்டம் காத்திருந்தது. கப்பலில் ஏறும் முன்பே  ‘Maid of the Mist’ நிர்வாகம் பயணிகள் அனைவருக்கும் உடம்பில் அருவி நீர் படாமல் இருக்க நெகிழி உடையினை (Polythene dress) வழங்கினர். உடையினை அணிந்த எங்களுக்கு ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து ரசித்தது ஒருவித மகிழ் வினைத் தந்தது. பயணிகள் இரண்டு அடுக்குகளில் அமர்ந்து, நின்றிருக்க, கப்பலானது நதியின் போக்கை எதிர்த்து நகர்ந்தது.  அருவியை நெருங்க நெருங்க ஒருவித பேரழகு மனநிலை நெஞ்சம் முழுவதும் கவ்விக் கொண்டது. அருவியையை நெருங்க நெருக்க நீர்த்திவலைகள் மிகுந்த காற்றுச் சூழல் அதிகரித்துக் கொண்டே வந்தது. அபாயக்கோடு வரை கப்பல் பயணிக்கும் பொழுது சுற்றுலா சென்ற அனைவரும் வயது, உடல்நிலை எதையும் பொருட்படுத்தாமல் மகிழ்ச்சிக் குரல் எழுப்பி ஆரவாரம் செய்த சூழல் இயற்கையின் இயல்புப்போக்கு எவ்வளவு இனிமை யானது என்பதை புரிய வைத்தது. ஒளிப்படங்களில், தொலைக்காட்சி நிகழ்வுகளில் பார்த்த நயாகரா நீர் வீழ்ச்சியினை நேரில் நெருங்கி தொட்டுப் பார்த்துவிட்ட தீரச் செயலுடன் எங்களது கப்பல் பயணம் மீண்டும் கரையினை வந்தடைந்தது. தங்களிடம் உள்ள செல்பேசி காமிராக்கள் மூலம் அந்தச் சூழல் முழுவதையும் ஒருவரை மற்றவர் ஒளிப்படங்கள் எடுத்துக்கொண்டோம், சுயப்படபிடிப்பும் (Selfie) செய்து கொண்டோம். கரை திரும்பிய பின்னர் கரைப்பக்கம் அருவியை நெருங்கிப் பார்த்திடும் பார்வையாளருக்கான இடங்களில், வயது முதிர்ந்தவர்களும் படியேறிப் பார்த்து ரசித்து இளைஞர் களாகிவிட்ட சூழலையும் ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்க்க முடிந்தது.

அமெரிக்காவில் எந்தவொரு சுற்றுலா இடம்-போற்றுதலுக்குரிய நினைவிடம் போனாலும் அதன் நினைவாகப் பொருட்களை வாங்கிச் செல்வதற்கு உருவாக்கப்பட்டுள்ள ஒரு வித வணிக மயச் சூழலை பரவலாகப் பார்க்க முடிகிறது. நயாகரா அருவியைப் பார்த்ததன் நினைவாக, ‘Maid of the Mist’  இலட்சினையுடன் பொறிக்கப்பட்ட உடைகள், பரிசுப் பொருட்கள் விற்பனையகத்தில் வைக்கப்பட்டிருந்தன. தோழர்கள் அனைவரும் ஏதேனும் ஒரு பொருளை வாங்கிக் கொண்டோம்.

நயாகரா அருவி தந்த உள மகிழ்ச்சியுடன், குளிர்ந்த மனநிலையுடன் அந்த நெஞ்சம் நிறைந்த இனிய சூழலைவிட்டு அகல முடியாமலும், தொடரவேண்டிய பயணம் அதிகம், தூரமும் அதிகம் என்ற கட்டாயத்தால் அங்கிருந்து நகர்ந்து வந்து பேருந்தில் ஏறினோம்; பாஸ்டன் நகர் நோக்கிய பயணம் தொடர்ந்தது. முந்தையநாள் பயண தூரத்தை விட அந்தநாள் பயணம் அதிகம்; 476 மைல் (766 கிலோ மீட்டர்). நண்பகல் உணவை இடையில் முடித்துக் கொண்டு தொடர்ந்து பயணம் செய்து இரவு 9.00 மணி அளவில் பாஸ்டன் நகரின் புறப்பகுதியில் உள்ள விடுதிக்கு  (Laquinta Andover)  வந்து சேர்ந்தோம்.

வீ. குமரேசன்

(தொடரும்)

- விடுதலை நாளேடு 18 12 19

சனி, 14 டிசம்பர், 2019

அமெரிக்க மண்ணில் சுயமரியாதைக்காரர்கள் சென்ற சுற்றுலா!

- ஒரு தொகுப்பு -
வீ. குமரேசன்
அமெரிக்க அய்க்கிய நாட்டின் மேரிலாந்து மாநிலத்தில் நடைபெற்ற சுயமரியாதை - மனிதநேய பன்னாட்டு மாநாட்டில் கலந்து கொள்வதற்காக சென்னை-விமான நிலையம் அண்ணா பன்னாட்டு முனையத்திலிருந்து சுயமரியாதைக் கொள்கையில் பற்றுடையோர் 47 பேர், 2019 செப்டம்பர் 19-ஆம் தேதி இரவு 9.30 மணிக்குக் கிளம்பினோம். 4.30 மணி நேரப் பயணத்திற்குப் பின் நாங்கள் சென்ற எமிரேட்ஸ் (Emirates) விமான நிறுவனத்தின் தலைமையிடமான துபாய் நகர விமான நிலையம் வந்து சேர்ந்தோம். சென்னையிலிருந்து புறப்படும் பொழுதே பயணச் சான்றுகளை  (Boarding Pass) சென்னை - துபாய்,  துபாய்-வாஷிங்டன்  ஆகிய இரு விமானப் பயணங்களுக்கும் சேர்த்துப் பெற்றுக் கொண்டதால், துபாய் விமான நிலையத்தில் வெறும் பாதுகாப்புச் சோதனைகளுக்கு மட்டுமே ஆளானோம். பல்வேறு கட்ட பாதுகாப்புச் சோதனைகளை முடித்துக் கொண்டு வாஷிங்டன் செல்லும் விமானத்தில் ஏறி அமர்ந்து நீண்ட நேரப் (12 மணி நேரம்) பயணத்திற்கு அணியமானோம். 20-ஆம் தேதி காலை 8.40 மணிக்கு வாஷிங்டன் சென்று சேருவதாகப் பயணச்சீட்டில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்த தால்  ஆசிய, அய்ரோப்பிய நாடு களைக் கடந்து அட்லாண்டிக் கடல் மீது பெரிதும் இரவு நேரத்தில் பயணப்பட வேண்டியிருக்கும் என நினைத்திருந்தோம். ஆனால் ஒரு கட்டத்தில் இரவு முடிந்து விடியல் தொடங்கி விட்டது. பூமி சுழற்சியின் போக்கில் ஒருநாள் என்பது இந்தி யாவிற்கு முதலில் தொடங்கி விடும்.  மேற்கு நோக்கிச் செல்ல செல்ல அந்தநாள் தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கும். இந்தியாவில்  பகல் நேரம் அமெரிக்காவில் இரவு நேரமாகும். அமெரிக்கா விடிய விடிய இந்தி யாவில் இரவு தொடங்கும்.
ஏறக்குறைய 12 மணிநேர கால வேறுபாடு இரு நாடுகளுக்குமி டையே உண்டு. காலவேறுபாடு நினைப்பில்தான், காலையில் வாஷிங்டன் சென்று சேருவோம் என்பதால் பயணநேரத்தின் பெரும்பகுதி இரவு நேரமாகத்தான் இருக்கும் என நினைத்திருந்தோம். ஆனால் துபாயில் விமானம், ஏறிய சில மணிநேரங்களில் விடியத் தொடங்கி விட்டது.  அமெரிக்காவை நோக்கி விடியலை முன் நகர்த்தியபடி செல்வதைப் போலவே அமைந்தது எங்கள் பயணம்! செப்டம்பர் 20-ஆம் நாள் காலை சரியாக 8.40 மணிக்கு வாஷிங்டன் ஜே.எப். கென்னடி பன்னாட்டு விமான நிலையத்தில் வந்து இறங்கினோம்.
சென்னையிலிருந்து இந்தியாவை விட்டுக் கிளம்பும் பொழுது கடவுச்சீட்டு  (Passport), விசா (Visa) பரிசோ தனை நடந்ததைப் போலவே, அமெரிக்க மண்ணில் நுழைந்திடும் பொழுதும் குடிவரவுச் சோதனையுடன் சில கேள்விகளுக்கும் பதில் சொல்ல வேண்டியிருந்தது. அமெரிக்காவிற்கு எதற்காக வந்திருக்கிறோம் எங்கு தங்கவிருக்கிறோம்? எவ்வளவு நாள் தங்கி இருப்போம்? எப்பொழுது திரும்பிச் செல்வோம்? என பல கேள்வி களுக்கும் பதில் சொல்ல வேண்டியிருந்தது.  வந்த நோக்கம் ஒன்றாக இருப்பதையும், ஒரே இடத்தில் தங்க விருப்பதையும் உரிய அதிகாரிகளிடம் தெரிவித்ததும், எங்கள் அனைவரையும் ஒன்றாக சேர்ந்து வர அறிவுறுத்தினார்கள். அனைவரும் விமானத்திலிருந்து இறங்கி வருவதற்காகக் காத்திருந்தோம். அப்போது விமான நிலையத்தின், ஒரு பகுதியில்  எங்களது தோற்றம், உடல் நிறம், உடை ஆகியவற்றைப் பார்த்து இந்திய நாட்டைச் சேர்ந்தவர்கள் என தெரிந்து கொண்ட ஒரு பெண் பரிசோதனை அதிகாரி (அவரும் தோற்றத்தில் இந்திய வம்சாவளியினைச் சார்ந்தவர் போல இருந்தார்) எங்களருகில் வந்து இந்தியில் பேசி உதவி செய்வது போல சில விவரங்கள் கேட்டார். அதற்கு நான் எங்களுக்கு இந்தி தெரியாது. தமிழ் நாட்டிலிருந்து வந்துள்ளோம் என பதிலளித்தேன். ஆங்கிலம் சரளமாகப் பேசத் தெரிந்த அந்த அமெரிக்க - இந்திய வம்சாவளி பெண் அதிகாரி எந்த விளக்கமும் கேட்காமல் மெல்ல நகர்ந்து சென்று விட்டார். இந்தி யாவைச் சேர்ந்தவர்கள் என்றாலே இந்தி மொழி தெரியும் என்ற தவறான கருத்தினை வெளிநாடுகளில் பரப்பியதில் இந்தியாவை 72 ஆண்டுகளாக ஆண்டு வந்தவர்களுக்கும், வருபவர்களுக்கும் பெரும்பங்கு உள்ளது என்ற உண்மை அப்பட்டமாக விளங்கியது. பரிசோதனையினை அனைவரும் நல்ல படியாக முடித்துக் கொண்டு எங்களது பெட்டிகளைப் பெற்றுக் கொள்ளும் இடத்திற்கு வந்தோம். பெட்டிகளை வைத்து எடுத்துச் செல்லும் தள்ளுவண்டிக்கு 5 அமெரிக்க  டாலர் (இந்திய பண மதிப்பில் ரூபாய் 350) கட்டணம் செலுத்தித் தான் பயன்படுத்த முடிந்தது. (இந்தியாவில் விமான நிலையத்தில் பெட்டி எடுத்துச் செல்லும் வண்டிக்கு கட்டணம் எதுவும் செலுத்த வேண்டியதில்லை. ஒரு வேளை அரசு வசமுள்ள இந்திய விமான நிலையங்கள் தனியார்வசம் சென்றுவிட்டால் கட்டணம் செலுத்தி வண்டிகளைப் பயன்படுத்தும் நிலைமை உருவாகலாம்). விமான நிலைய வருகை முனையத்தில் அமெரிக்க வாழ் தமிழர்கள் எங்களுடன் வந்த தமிழர் தலைவர் அவர் களையும், எங்களையும் மகிழ்ச்சியுடனும், எழுச்சியு டனும் வரவேற்றனர்.
தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் அவர்களும், மோகனா அம்மையாரும், வரவேற்க வந்தோருடன் உரையாடி விட்டு, ஒளிப்படம் எடுத்துக் கொண்ட பின்னர், உள்ளூர் (வாஷிங்டன் நகர்) சுற்றுலா செல்லவிருந்த எங்களுக்கு தேவையான அறிவுரைகளை வழங்கினர். பாதுகாப்பாக விடுதிக்கு மாலையில் வந்து சேர்ந்து விடுங்கள் என தமிழர் தலைவர் எங்களிடம் கூறிவிட்டு, மேரிலாந்தில் உள்ள விடுதிக்கு முன்னரே கிளம்பிச் சென்றார். வாஷிங்டன் நகரைச் சுற்றிப் பார்க்க சிறப்புப் பேருந்து ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. அமெரிக்க- பெரியார் பன்னாட்டு அமைப்பின் இயக்குநர் டாக்டர். சோம. இளங்கோவன் அவர்களின் வாழ்விணையர் டாக்டர் சரோஜா இளங்கோவன் அவர்கள் எங்களுடன் வந்தார். சுற்றுலா இடங்களைப் பற்றிய விளக்கத்தை வழங்கிட ஓர் அமெரிக்கரும் (வழிகாட்டி) உடன் வந்தார். பேருந்தில் ஏறி அமர்ந்தவுடன் எங்களுக்குச் சாப்பிட சில நொறுக்கு தீனிப் பொட்டலங்கள், குடிநீர் புட்டிகள் வழங்கப்பட்டன. கூடவே உதட்டுக்குச் சாயம் இடும் குப்பியைப் போல ஒன்றை ஒவ்வொருவருக்கும் வழங் கினார்கள். திறந்து பார்த்த பொழுது வெள்ளை நிறத்தில் வாசலின் போன்ற களிம்பு இருந்தது. எங்களது இரண்டு உதடுகளிலும் நன்றாகத் தடவிக் கொள்ளச் சொன் னார்கள். பனிப் பொழிவுக்கு முன்னர்  குளிர் போன்ற தட்ப வெப்ப நிலை இருந்தால், அந்த களிம்பைத் தடவ வில்லையென்றால் ஓரிருநாள்களில் உதடு வெடித்து புண்ணாகும் வாய்ப்பு அதிகம் என எச்சரிக்கை கலந்த உடல் நலக் குறிப்பும் வழங்கப்பட்டது. இவை அனைத் தையும் கேட்டுக் கொண்டே, அமெரிக்க நாட்டுச் சூழலையும், அந்நாட்டுக்கே உரிய உயர்ந்த கட்டட எழுச்சியினையும் பார்த்துக் கொண்டே சென்ற சற்று நேரத்தில் தாமஸ் ஜெபர்ஸன் நினைவகம் வந்து சேர்ந்தோம்.
தாமஸ் ஜெபர்சன் நினைவகம்
(Thomas Jefferson Memorial)
அமெரிக்க நாட்டின் விடுதலைப் போரில் முக்கியப் பங்காற்றியவரும், அமெரிக்க நாட்டு விடுதலைப் பிரகடனத்தின்   (Declaration of Independence 1776)   பிதாமகனும், அமெரிக்க அய்க்கிய நாடுகளின் மூன்றாம் குடியரசுத் தலைவருமாகிய (1801-1809) தாமஸ் ஜெபர்சன் அவர்களின் நினைவுகளைப் போற்றுகின்ற வகையில்  வாஷிங்டனில் எழுப்பப்பட்ட நினைவகம் அது. 1939-43 ஆண்டுகளில் அன்றைய அமெரிக்கக் குடியரசுத் தலைவர் பிராங்க்ளின் டி ரூஸ்வெல்ட் முன்னெடுப்பில் உருவாக்கப்பட்ட நினைவகம். அமெரிக்க நாட்டு ஒவ்வொரு குடியரசுத் தலைவருக்கும் நினைவகம் ஒன்று அமெரிக்க அரசின் செலவில் உருவாக்கப்படும் வகையில் அங்கு சட்டம் இயற்றப்பட்டுள்ளது. அமெரிக்கா பிரிட்டிஷாரிடமிருந்து விடுதலை பெற்ற பொழுது 13 மாநிலங்கள் மட்டுமே இருந்தன. மூன்றாவது குடியரசுத் தலைவரான தாமஸ் ஜெபர்சன் காலத்தில் அது 26 மாநிலங்களாக உருவெடுத்தது. அதனை நினைவுபடுத்தும் வகையில் நினைவகம் 26 தூண்களுடன் நிர்மாணிக்கப்பட்டு, அதற்குள் தாமஸ் ஜெபர்சனின் பெரிய உருவ வெண்கலச் சிலை நிறுவப்பட்டுள்ளது. போட்டோமாக்   (Potomac River) கரையில் அமைந்துள்ள இந்த நினைவகத்தில் தாமஸ் ஜெபர்சனின் வாழ்க்கைக் குறிப்புகள் மற்றும் விடுதலை வேட்கையின் எதிரொலியால் எழுந்த அவரது  முழக்கங்கள், வழிகாட்டு வாசகங்கள் என அவரைப் பற்றிய ஒரு முழுமையான வரலாற்று ஆவணப் பதிவாகவே இருக்கிறது. விடுதலை வேட்கையுடன், முறையாகக் கல்வி பயின்று சான்றோராக விளங்கிய தாமஸ் ஜெபர்சனின் நினைவகத்தினைப் பார்க்கும் பொழுது தொடக்கக் கல்வியைக் கூட முழுமையாக கற்று முடிக்காத சுய சிந்தனையாளர் தந்தை பெரியாரை நினைத்துப் பார்த்து ஒப்பிடத் தோன்றியது. தாமஸ் ஜெபர்சன் பகுத்தறிவைத் தேடி (In Pursuit of Reason)  எனும் நூலை எழுதியவர். அமெரிக்க நாட்டு அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை உருவாக்கிய பொழுது அதில் இடம் பெறுகின்ற வகையில் ‘All are created equal’ (அனைவரும் சமமாக படைக்கப்பட்டிருக்கிறோம்) என கடவுள் அனைவரையும் உருவாக்கியதாக தாமஸ் ஜெபர்சன் குறிப்பிட்டாராம். தாமஸ் ஜெபர்சன் பகுத்தறிவைத் தேடிய வேளையில், அனைவரையும் உருவாக்கியதாகக் கூறப்படும்  கடவுளை, 'கற்பிக்கப்பட்ட ஒன்று', என தந்தை பெரியார் கூறியதையும், அத்துடன்  'கடவுளைக் கற்பித்தவன் முட்டாள்' என துணிச்சலாக பகுத்தறிவுக் கண்ணோட்டத்துடன் கூறியிருப்பதையும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால்   பகுத்தறிவின் சிகரம்  தந்தை பெரியார் என்று சொல்வதன் மாண்பு,  ஆழமான பொருள் மிக்கதாக விளங்கியது - பெருமை கொள்ளச் செய்தது. தாமஸ் ஜெபர்சன் நினைவகத்தின் உள்ளேயும், வெளியேயும் ஒளிப்படம் எடுத்துக் கொண்டோம். நினைவக விற்பனை நிலையத்தில் புத்தகங்கள், நினை வுப் பொருட்களை (அமெரிக்க மண்ணில் இறங்கியதும்)  முதன் முதல் டாலர் கொடுத்து பெற்றுக் கொண்டு அடுத்த சுற்றுலா இடத்தினைப் பார்க்கக் கிளம்பினோம்.
ஆபிரகாம் லிங்கன் நினைவகம்
(Lincoln Memorial)
அமெரிக்க அய்க்கிய நாடுகளின் 16-ஆம் குடியரசுத் தலைவராக இருந்து வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க எழுச்சிப் பிரகடனம் (Emancipation Proclamation) என்பதை
1863-ஆம் ஆண்டில் உருவாக்கி, நடைமுறைப்படுத்தி கருப்பின மக்களையும் அமெரிக்காவின் பூர்வ குடிமக்களையும் அடிமைகளாக நடத்தி வந்த வழக்கத்திற்கு (சட்ட பூர்வமான) முற்றுப்புள்ளி வைத்த மானுடப் பற்றாளர் ஆபிரகாம் லிங்கன் (1809-1865). செருப்புத்தைக்கும் தொழிலாளியின் மகனாகப் பிறந்து பெரும் இன்னலுக்கிடையில் படித்து வழக்குரைஞராகி, குடியரசுத் தலைவர் நிலைக்கு உயர்ந்து, மனிதநேயம் காத்ததற்காகவே கொடியவன் ஒருவனால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார். அவரது நினைவாக எழுப்பப்பட்ட அந்த நினைவகத்தில் ஆபிரகாம் லிங்கன் அமர்ந்து இருப்பது போன்று வடிவமைக்கப்பட்ட மாபெரும் சிலை மிகவும் சிறப்பு வாய்ந்தது. அந்த நினைவகத்தின் நுழைவு வாயிலில் நின்று பார்த்தால் எதிர்ப் பக்கம் தூரத்தில் அமெரிக்க விடுதலைப் போரில் மாண்ட மாவீரர்களின் பெருமையைப் போற்றும் வகையில் அவர்தம் நினைவாக பெரிய தூண் ஒன்று நிறுவப்பட்டி ருக்கிறது. மனித உரிமை வேண்டிப் போராட்டம் நடத்துவோர் கூடிக் கூட்டம் நடத்திட, போராட இந்த லிங்கன் நினைவகம் ஒரு புகலிடமாகவே இருந்து வருகிறது. கருப்பு மக்களின் உரிமைக்கு, அவர்களைப் பேதப்படுத்தி ஒதுக்கிடும் போக்கினைக் கண்டித்துப் போராடிய மார்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர் 1963-ஆம் ஆண்டில் இதே லிங்கன் நினைவகத்தி லிருந்துதான் வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க எனக்கு ஒரு கனவு உண்டு (I have a Dream)   எனும் எழுச்சி உரை ஆற்றி, கருப்பின மக்களின் பால் அமெரிக்கர்களை (வெள்ளையர்) மட்டுமின்றி உலக நாடுகளின் கவனத்தை ஈர்த்தார். புத்தகங்களில், படங்களில் பார்த்துத் தெரிந்து கொண்ட லிங்கன் நினைவகத்தை நேரில் பார்க்கையில் வியப் பாகவும், பெருமையாகவும் இருந்தது. சுற்றுலா சென்றி ருந்த அனைவரும், தனியாகவும், சேர்ந்தும் ஒளிப்படம் எடுத்துக் கொண்டோம். நண்பகல் உணவுவேளை நெருங்கியதால் வாஷிங்டன் (D.C.)  யில் உள்ள ஓர் இந்திய உணவகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டோம். உணவு அருந்திய பின்பு, இயல்பாக ஏற்படும் களைப் புடன், முழுமையான தூக்கம்   இல்லாமல் 16 மணிநேரம் பயணம் செய்ததால் சே(£)ர்ந்த களைப்பினையும் பொருட்படுத்தாது, அடுத்த இடத்தினை பார்க்கப் புறப்பட்டோம். பார்க்கப் பயணப்பட்ட இடம், உலக அரசியல் அரங்கில் முக்கியமாகப் பேசப்படும்-உலகப் பொருளாதாரத்தையே பாதிக்க வைக்கக்கூடிய முடிவு களை மேற்கொள்ளுமிடமான அமெரிக்க அய்க்கிய நாடுகளின் குடியரசுத் தலைவரது அலுவலகத் தலைமை யிடமும் - தங்குமிடமுமான வெள்ளை மாளிகை.
(தொடரும்)
- விடுதலை நாளேடு, 14.12.19